MUZIKALE BIOGRAFIE VAN

AART BERLIJN


Ik ben Aart Berlijn. De nodige Hank The Knife & The Jets fans kennen mij inmiddels, ook uit The Silver Cadillacs, waarover straks meer. Mijn liefde voor muziek, met name gitaar- dan wel rock ‘n’ roll muziek, gaat een lange weg terug. Alan Macfarlane


Het was medio 1962 toen ik als blaag bevangen raakte en met een krantenwijk zoveel mogelijk spaarde om die zo begeerde Spaanse gitaar voor zestien gulden te kopen. Net als veel leeftijdsgenoten was ik bezeten van de film ‘The Young Ones’, welbekend van Cliff & The Shadows, en met name laatstgenoemde band maakte veel in mij los. Voor zover het me ooit zou lukken, wilde ik ervoor gaan dat ook te kunnen. Dat betekende weliswaar een lange weg te gaan.

Met Hank, toen – schrik niet – het spelen van accordeon al machtig, thuis aan het oefenen in ons eerste jongensbandje. Na veel oefenen kregen we mijn  vader, een heuse beroepsmilitair van de oude stempel, zover dat hij ons eerste optreden regelde in de kazernekantine. Wij gingen daar naar hartenlust tekeer met het geluid uit oude versterkers, en leefden in de veronderstelling iets te hebben neergezet. Op mijn vraag of we dit vaker mochten doen, reageerde mijn vader met: “Nooit, maar dan ook nit meer, die kolere herrie!” Zo stonden we weer even met beide benen op de grond.

Ons eigen Shadows tribute bandje noemden we later Sixty-Four. Welke formatie ik, alweer een paar jaar geleden, op mijn 65ste in de kroeg nog bij elkaar trommelde om te spelen. Zo herinner ik me mijn allereerste basgitaar, een voor hfl 275,00 zelfgemaakt exemplaar. Een nieuwe was simpelweg te duur, en het leven moet ook ruimte voor vloeibare liefhebberijen houden. Het blijft tenslotte rock ‘n’ roll, niet waar? Sixty Four heeft in het Arnhemse kroegencircuit langdurig gespeeld en zo kwam ik meermaals bij The Silver Cadillacs te spelen, waarmee ik ook de cd ‘First Gear’ opnam. De toenmalige coverband die leven leidde naast Hank’s band met de vlijmscherpe naam.

In de nieuwe samenstelling van Hank The Knife & The Jets ben ik als bassist aangesteld en heb daar, na intensief oefenen, enorme zin in. Vooralsnog ben ik bij geen oefensessie weggestuurd. Al is hij in het dagelijks leven sinds decennia een goede vriend van me naast wie ik menigmaal aan de bar stond, is dat op het podium toch een andere beleving, hoor. Zo naast Hank The Knife.

 

Copyright HTK & TJ / Webmaster: Freetimeweb